Download hier vast drie tips
op weg naar Ouderschap vanuit Liefde & Lef!

Ziek zijn

10 mei 2019 • Geen categorie

Ziek zijn we allemaal wel eens. Een kleine verkoudheid, een griepje, hoofdpijn, buikpijn of gewoon even geen puf. Meestal is het met een paar dagen weer over en bruisen we weer van de energie.

Kinderziekten
Ook onze kinderen hebben wel eens een pijntje hier of een griepje daar. En gelukkig blijft het daar vaak bij. En soms heb je te stellen met meer dan een simpel griepje en is er echt wat aan de hand. Dan is de gang naar de huisarts snel gemaakt. Alhoewel, wanneer trek je nu aan de bel en wanneer kijk je het nog even aan?

Buikpijn
Mijn zoontje had laatst heel erge buikpijn. Lag te kroelen in zijn bed. Midden in de nacht en niet te houden. Paracetamol, kruiken, knuffelen en heel veel liefde – beproefd recept bij ons thuis – hielp ook niet. Dusss, 5 uur in de ochtend. Ga je bellen, kijk je het nog even aan? Wat doe je? En als je dan bij de huisarts bent geweest en deze je doorstuurt met het idee dat het wel eens iets ernstigers kan zijn, vraag je je weer af of je niet te lang hebt gewacht. Hadden we toch niet meteen aan de bel moeten trekken toen de pijn begon? Hadden we niet eerder de signalen moeten herkennen? Hebben we iets over het hoofd gezien?

Kinderleed
Je kind ondergaat de pijn en ervaart wat het met hem doet. En dat kan een grote impact hebben op zijn leven. En ook daarna, als het gevaar is geweken, de pijn en andere nare bijkomstigheden zijn afgelopen, blijft het gebeurde in het systeem achter. Bij elke pijn die lijkt op wat er toen is gebeurd, is er weer de angst dat het weer terug komt. Dat de pijn een voorbode is van alle ellende die er aan komt. En dat roept angst op. En die angst mag het lichaam verlaten. Het is niet meer nodig want de ziekte of pijn is voorbij en komt niet meer terug.

Uit het systeem
Soms durft een kind daar wel over te praten en soms ook niet. En vooral bij dat laatste is het zaak alert te zijn. De scenario’s in het hoofd van je kind worden vaak vele malen erger dan de werkelijkheid zal zijn. En als de angst maar groot genoeg is, praten we er ook niet over. En wordt de angst nog groter en groter. Vaak helpt het al om er dan met iemand anders over te praten en soms is er meer nodig. Dan is het heel fijn als de angst eruit kan door bijvoorbeeld heel hard te gaan gillen, boksen of rennen. Alles wat helpt om het uit het lichaam te laten trillen.

Ouders die ziek zijn
En wat als niet je kind maar jij zelf of je partner of een familielied ziek is? Bij een huis-tuin-en-keuken-kwaaltje liggen we een paar dagen in bed en ziet je kind je opknappen. Na een paar dagen loop je weer fluitend door huis en merkt je kind dat alles weer ‘normaal’ is geworden. Maar als je zieker bent dan een kwaaltje? Wat dan? Vertel je je kind van de hoed en de rand? Vertel je tot in detail wat er aan de hand is en wat de gevolgen zijn of kunnen zijn?

Eigen ervaring
Helaas heb ik deze situatie nu zelf bij de hand en zie ik volgende week een spannende operatie tegemoet. Een operatie die grotere schade of fatale afloop moet voorkomen. De vooruitzichten zijn goed, het herstel zal lang duren maar als de operatie slaagt, leef ik nog een lang en gezond leven. Dus wat vertel ik mijn zoon die zich nu al zorgen maakt dat ik misschien wel dood ga? Die denkt dat de liefste persoon op de hele wereld – zijn woorden – er straks misschien niet meer is. Want aan elke operatie kleven risico’s, aan de aandoening kleven risico’s en aan niets doen kleven risico’s. Kiezen uit twee kwaden, zeg maar.

Dilemma
En deze vraag kreeg ik de laatste paar weken vaker gesteld door ouders met een dergelijk dilemma. Wat vertel je wel en wat niet? Mijn tip is altijd: wees eerlijk en open. Op kindniveau. Leg je kind dus niet exact uit hoe de operatie er uit gaat zien, wat ze allemaal gaan doen, welke risico’s er aan kleven en wat er allemaal mis kan gaan. Eerlijkheid en openheid heeft grenzen, zeker bij kinderen. Dus stem wat je vertelt af op de leeftijd van het kind en op hoe gevoelig het kind is. Maak het zo klein maar eerlijk mogelijk. En blijf eerlijk ook over de risico’s. Maar vertel ook dat zo klein en eerlijk mogelijk.

Tips:
1. communiceer open en eerlijk over hoe ziek jij of een dierbare is. Houd daarbij rekening met de leeftijd en gevoeligheid van het kind. Wordt een verhaal al snel groter en groter in het hoofd van het kind, maak het dan nog kleiner.
2. wees eerlijk over de risico’s. Zeg niet dat het goed komt als je dat niet zeker weet. Zeg dan dat je verwacht dat het goed komt, dat de artsen de besten zijn van de wereld en dat zij en jij er alle vertrouwen in hebben dat het goed komt.
3. maak een cadeautas voor alle dagen dat je niet huis bent. Pak voor iedere dag een klein cadeautje in en schrijf er lieve kaartjes en kattebelletjes bij. Zo weet je kind dat je altijd aan hem denkt, ook al ben je even niet thuis.
4. vertel je kind hoeveel je van hem houdt, hoe trots je bent op wat hij allemaal heeft geleerd en welke eigenschappen je bewondert. En doe dat nog een keer. En nog een keer. En nog een keer….

PS: de komende maanden ben ik vanwege de operatie uit de roulatie. Vanaf 1 september 2019 ben ik weer aan het werk en sta ik vol nieuwe energie weer klaar voor al jullie vragen, dilemma’s, coaching- en trainingsvragen en workshopavonden.



4 reacties op “Ziek zijn

  1. Nijtmans schreef:

    Hey Marie, erg mooi geschreven maar bovenal heel veel succes komende tijd🍀
    Zet ‘m op!!
    Liefs en Groet van Marco en Karin

  2. MrijeApp00 schreef:

    Beste Marco en Karin,

    Wat lief. Dank jullie wel.
    Liefs, Marije

  3. Will schreef:

    Lieve Marije,

    Heel veel sterkte en beterschap! Deze wending in je prachtige verhaal zag ik niet aankomen!

    Liefs,
    Will

  4. MrijeApp00 schreef:

    Lieve Will,

    Dank je wel. Wat attent en lief. Liefs, Marije

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *