Download hier vast drie tips
op weg naar Ouderschap vanuit Liefde & Lef!

Huilend dansen

2 april 2019 • Geen categorie

Dansend door het leven
Een gewone dag in het leven van een scholier: dansles op school. Of toch niet zo gewoon? Want helaas krijgen kinderen in Nederland nog maar weinig bewegingsonderwijs. Zitten we vast in de banken en met onze neus in de boeken.

Anders dan anders
Maar vorige week was het even anders. Toen was er een heuse dansjuf aanwezig op een van de scholen waar ik regelmatig kom. En mochten de kinderen 45 minuten lang dansen. Ieder op zijn eigen manier en ieder op zijn eigen ritme. En wat een heerlijke blije gezichten waren er te zien. Iedereen deed mee, iedereen lachte en iedereen had plezier.

Tranen in mijn ogen
Ik deed mee en soms keek ik even vanaf de zijlijn naar de heerlijk genietende kinderen. Wat een onschuld, vrijheid en kinderlijkheid was er te zien. De kinderen waren vrij, bewogen en waren samen alleen. Ik kreeg er tranen van in mijn ogen en een brok in mijn keel. Wat een heerlijkheid.

Vrij zijn
De tranen kwamen spontaan en verraste mij. Want wat ik zag was een en al vrolijkheid. Dus vanwaar deze tranen? Maar mijn gedachten gingen uit naar alle kinderen die thuiszitten en niet meer met leeftijdsgenootjes kunnen dansen en bewegen. Die niet meer in een vrije omgeving mogen en kunnen zijn wie ze zijn. Mijn gedachten gingen uit naar mijn zoontje, die nu al bijna twee maanden thuiszit omdat zijn school hem geen onderwijs meer kan bieden. Omdat hij de ‘boeken te buiten’ gaat en er voor hem en velen van zijn vriendjes geen passend onderwijs (meer) is.

Eigen plek
Want voor sommige kinderen zoals hij en al die andere thuiszitters is er geen plek binnen het passend onderwijs. Is er geen plek omdat het niet past. Omdat het niet past in het bestaande systeem. Velen van hen zijn inmiddels zo ernstig beschadigd dat ze niet meer terug kunnen naar een reguliere school. Die hebben extra zorg nodig die in het huidige aanbod niet gegeven kan worden. Omdat er geen geld is, geen middelen, geen opgeleid personeel en geen steun vanuit Den Haag.

Regels, regels en nog eens regels
Want alle systemen zijn omgeven met regels, regels en bureaucratie. En initiatieven om het anders te doen stranden omdat het niet voldoet aan de regels die we hebben opgesteld. Ja duhhhhh, zou ik bijna willen zeggen. Want de huidige regels hebben het systeem gemaakt zoals het nu is. Dus logisch dat de huidige regels niet passen bij een ander systeem, een (ver)andere(nde) maatschappij. Een maatschappij waar we wel allemaal in passen. Waar plek is voor iedereen, ieder kind, ieder mens, ieder wezen.

Boodschappen
En wees nou eerlijk, een kind de boodschap mee geven dat er voor hem geen plek is in de maatschappij, is dat wat we willen zeggen? Want dat is namelijk wel wat er gebeurt. Geen passend onderwijs omdat het systeem niet past bij het kind. Dus je hebt de keus te veranderen of thuis te blijven. En je kunt terugkomen als je past.

Houd je slurf
Dat is net alsof je een olifant vraagt op zijn slurf te lopen. Of de premier vraagt geen man meer te zijn en de onderwijsminister te vragen zich niet met onderwijs te bemoeien.

Het is zoals het is
En die extra zorg die die kinderen nu nodig hebben zou in veel gevallen niet nodig zijn geweest als het systeem niet was zoals het is. Als het systeem daadwerkelijk inclusief is en niemand buiten sluit. Dat er vanaf de dag dat je geboren wordt tot de dag dat je dood gaat een plek is waar je hoort. Waar precies die hulp aanwezig is die jij nu nodig hebt. Waar zorg en onderwijs samen gaan als een onlosmakelijk koppel.

Horen en zien
Want iedereen wil een plek op aarde waar anderen je begrijpen, horen en zien. Waar je terecht kunt met je zorgen en je vragen. Waar onderwijs hand in hand gaat met zorgen voor jezelf en de ander. En dan is het heel fijn als je die hulp direct op school kunt krijgen. En niet nog na schooltijd overal naar toe moet worden gereden om te ‘werken’ aan je zelf. Maar dat ‘werken aan jezelf’ onderdeel is van het leven en leren. Gewoon, omdat ieder mens wel een steuntje in de rug kan gebruiken.

Erbij horen
En dan voel je: ik hoor erbij. Daar is iedereen gelijk maar anders. En dat mag er zijn. Want wees nou eerlijk, iedereen wil er toch bij horen. Jij toch ook?

Tips:
1. let it be
2. accepteer alle eigenschappen die je hebt. Ook de minder fraaie, mooie of liefelijke. Ze maken jij jij.
3. en accepteer dat ook bij de ander.



Een reactie op “Huilend dansen

  1. Inge Smak schreef:

    Hi Marije,
    Ik wil je met alle liefde helpen om elke leerkracht die er voor open staat te leren om zichzelf te accepteren, de ander te accepteren zodat er meer gedanst kan worden in scholen op oa het nummer Let it be 🎶

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *