Download hier vast drie tips
op weg naar Ouderschap vanuit Liefde & Lef!

Gedachtenkracht

11 februari 2019 • Geen categorie

Ik kan het niet, het lukt me niet, ik stop ermee!
Zomaar wat gedachten die door je hoofd kunnen spelen. Bij sommige bezigheden niet de meest vreselijke gedachten. Bijvoorbeeld bij het kappen van een boom terwijl je geen hovenier bent of het ontstoppen van je toilet als je geen loodgieter bent. Gelukkig hebben we heel veel experts in Nederland op veel verschillende gebieden. En als iets echt een specialisme is, is het vaak sneller en fijner om die juiste specialist in te roepen voor hulp.

Negatieve gedachten
Maar stel nou dat je nog maar een kind bent en met deze gedachten rondloopt? Dat je denkt dat je iets niet kunt en dat opgeven de enige optie is? Ieder kind loopt hier wel eens tegenaan. Dat het niet meteen lukt en je wilt opgeven. En gelukkig zijn veel kinderen vaak zo enthousiast en nieuwsgierig dat ze het toch nog wel een keertje proberen. Hoe hebben ze anders leren kruipen en lopen? Of geleerd om dingen met hun handen te pakken en vast te houden? Dat lukte ook vaak niet in een keer. Daar was oefening voor nodig.

Falen
En helaas is het nou net die oefening die kinderen op latere leeftijd als falen gaan ervaren. Dat iets niet in een keer lukt, wordt gezien als een niet kunnen en ook nooit leren. Want als je iets nu niet in een keer kan, dan faal je toch gewoon? Dan ben je niet goed genoeg en heeft proberen ook geen zin. Want je wordt er toch niet beter in. Want een keer mislukt, is voor altijd mislukt.

Opgeven is een optie
En zelfs als een kind wel blijft proberen maar het na een paar keer toch niet lukt? Dan is opgeven vaak de beste optie. Niemand vindt het vervelende gevoel fijn als iets niet lukt. En als je als kind geen andere gedachten kunt oproepen dan die je een naar gevoel geven, is stoppen vaak een prima vooruitzicht.

Hoge latten?
Want hoe hoog ligt de lat eigenlijk voor kinderen? Welke eisen stellen kinderen aan zichzelf, met wie vergelijken ze zichzelf, welke doelen willen ze halen en hoe denken ze daar te komen? Zijn dat zelf opgelegde doelen, vooropgestelde doelen of systeemdoelen? En zijn de doelen realistisch, haalbaar binnen de gestelde tijd, en het huidige vermogen van het kind? Weten we wat er in de hoofden van kinderen omgaat als het gaat om het stellen, toewerken naar en behalen van doelen? Weten we wat kinderen tegen zichzelf, al dan niet onbewust, zeggen als iets niet lukt of ze het niet kunnen?

Proberen wat niet meteen lukt
Is proberen en niet direct slagen meteen falen of is het onderdeel van het leren? Mag een kind van zichzelf leren leren? Want falen is eigenlijk niets anders dan iets proberen wat niet meteen lukt. En door te falen kun je allemaal nieuwe manieren ontdekken waarop je het ook zou kunnen proberen. Die je vaak veel verder brengen dan de eerst bedachte manier. En zonder die ervaring van niet in een keer slagen, hadden we al die mogelijkheden gemist. En misschien zit nu juist daartussen wel het gouden ei, de ultieme oplossing of het beste alternatief voor jou op dat moment. Dus niet falen is eigenlijk zonde.

Opgelegde regel
Maar ja, als falen nu net hetgeen is wat niet de bedoeling is. Door een zelf opgelegde regel of een regel die opgelegd is. En dat niet durven falen betekent dat je niets meer durft aan te pakken. Dat niet proberen beter is dan proberen en falen? Dan stop je met onderzoeken, leren en proberen. Dan stop je met ontwikkelen, ontdekken en groeien. En door de nare gedachten die horen bij falen, bij het niet meer durven ontdekken en groeien, ben je niet langer in staat je goed te voelen. Want gedachten leiden tot gevoelens. En als de gedachten niet positief zijn, zijn de gevoelens dat ook niet. En deze gevoelens leiden weer tot bepaald gedrag. En soms is dat zichtbaar en soms ook niet. En als het zichtbaar is, is het vaak niet het meest positieve gedrag dat een kind kan laten zien. En daar wordt het vervolgens op afgerekend. Door zichzelf, door de ander.

Gedachtenkracht
Hoe mooi zou het zijn als we kunnen ontdekken wat de gedachten van onze kinderen zijn en welke gevoelens het daar bij krijgt? Dat we leren hoe zij zelf de gedachten kunnen bijsturen, hoe moeilijk dat soms ook is. Maar dat een vervelende gedachte niets meer is dan een voorbij drijvende zwarte wolk, een kritische nieuwslezer in je hoofd, een ongenode gast met een te luide stem? En dat we deze wolk, nieuwslezer of gast kunnen vragen te vertrekken of minder hard te praten? Dan ontstaat er weer ruimte voor de positievere gedachten en daarmee gevoelens. Dan zetten ze happy-de-peppy-fm aan en luisteren naar de nieuwslezer van deze zender. Dan krijgen ze weer geloof in zichzelf, durven ze weer positieve dingen te denken en misschien zelfs wel weer eens wat uit te proberen zonder dat ze weten of het slaagt. De kracht van gedachten zijn zo sterk. Laten we ervoor zorgen dat de meeste kracht zit in de positieve gedachten.

Tips
1: praat met je kind over zijn gedachten. Als iets niet lukt, vraag dan eens welke zinnen er nu door zijn hoofd schieten. Welke zijn helpend en welke niet? En hoe voelt dat in je lijf?
2. en welke gevoelens horen bij die nare gedachten? Is de gedachte waar? En hoe kun je deze nare gedachten ombuigen naar een positieve gedachten die wel helpend is?


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Workshopavond 13 november

Avond met verschillende workshops voor ouders van hoogbegaafde, hoogsensitieve en alle andere kinderen.

Meer info