Download hier vast drie tips
op weg naar Ouderschap vanuit Liefde & Lef!

Als ik later groot ben word ik…

27 maart 2019 • Geen categorie

Dromen
Wist jij vroeger al wat je wilde worden? Brandweerman of politieagente, dierenarts of directeur? “Wat wil jij worden, als je later groot bent”, werd er wel eens aan mij gevraagd? Een echt idee had ik niet. “En hoezo, wat wil ik later worden? Ik ben toch al iemand?”

Fantasie
Sommige kinderen spelen met veel fantasie. Kunnen hele verhalen bedenken en dat samen met anderen naspelen. Of ze zitten in hun eigen gedachtenwereld en kunnen uren alleen spelen en beleven dan de mooiste avonturen.

Edele billen
Als klein meisje speelde ik vaak manage. Met mijn beste vriendinnetje. We hadden allemaal regels en geboden. Ik was meer van het naleven van de regels, zij van het uitzetten van nieuwe parcours. We hadden een stokje in ons hand en sloegen onszelf daarmee op onze edele billen om toch vooral hoger en verder te kunnen springen en harder te kunnen galopperen. Want het paard en de ruiter, dat waren we zelf.

Even in onze eigen wereld
Vaak was het heerlijk om daar onder de takken, ver weg van alle andere spelende kinderen met elkaar een avontuur te beleven. En soms was het helemaal niet leuk, omdat we ruzie kregen omdat er iemand anders mee wilde doen en die meteen de regels ging veranderen of omdat we het gewoon samen even niet eens waren. Dan liet zij een horde omvallen en deed net of dat niet zo was. Razend, kon ze mij daarmee maken. Voor de handhaver van de regels, was dat natuurlijk onoverkomelijk.

Echte vrienden
En eerlijk is eerlijk, ook ik kon haar tot wanhoop drijven door de regels zo strikt te hanteren dat de lol er soms gewoon af ging. En dan speelden we een aantal dagen niet meer met elkaar. Gingen we op verkenning bij anderen en kwamen tot de concluisie dat de ander toch zo’n slechte vriendin niet was.

Iemand zijn
Maar als je mij toen vroeg wat ik later worden wilde, had ik geen idee. Zeven was ik, en lekker aan het spelen, bakken, dansen en avonturen beleven. Hoezo, wat worden? Was ik nu niet al iets dan? Moet ik daar nog aan schaven zodat ik echt iemand word?

Puber
In mijn pubertijd wilde ik graag architect worden. Maar volgens het oordeel van een aantal mensen over mijn persoonlijk versierde kerstboom, moest ik die droom maar laten varen. En toen ik na een lang ziektebed besloot van het VWO naar 5 HAVO te gaan om maar zo snel mogelijk van de middelbare te kunnen, werd mij verteld dat ik mijn toekomst vergooide. Want nu zou ik nooit meer naar de universiteit kunnen. Eeuwig zonde en het einde van mogelijkheden en een échte toekomst.

Meester in de Rechten
En hoezeer die woorden ook werden uitgesproken uit liefde en onschuld, hebben ze mij wel gevormd. Want ja, als het maar vaak genoeg tegen je gezegd wordt, ga je er nog in geloven. Na een goed aantal jaren genoten te hebben van het studentenleven in Amsterdam, het afronden van mijn studie Meester in de Rechten met specialisatie Intellectueel Eigendomsrecht, had ik het dus toch gered. Universitair geschoold met diploma in de pocket.

Vormend
En heeft dat mijn leven nu bepaald? Ben ik daar een gelukkiger mens van geworden? Heeft het me gebracht wat ik nodig had om het te redden in deze wereld? Nee. Dat zij de ontmoetingen geweest met mijn vrienden aan de bar van de roeivereniging. De dansfeesten die we organiseerden. De roeiwedstrijden die ik samen met anderen mocht bedenken en organiseren en de spetterende dansavonden die daarop volgden. De avondjes uit eten met vrienden en vriendinnen, de wandelingen in het bos, de weekendjes in bed met mijn toenmalige lief(jes) en de avonturen die we beleefden als we niet in de collegebanken zaten. Toegegeven: ik heb wat langer over mij studie gedaan dan ik studiefinanciering kreeg, maar genoten, dat heb ik.

Levenslessen
De echte levenslessen maak je mee terwijl je leeft. Dat je deelneemt aan het echte leven, dingen die het leven mooier of ingewikkelder maken. Ook tijdens de trainingen en opleidingen die ik daarna heb gevolgd, kwam meer de innerlijke mens naar voren. Leerde ik te leven met gemaakte fouten en daar lering uit te trekken. Leerde ik om te gaan met verdriet en pijn uit het verleden en te dealen met de littekens die dat had achter gelaten.

Blijvend leren
En nog steeds dompel ik me regelmatig onder in dergelijke opleidingen en trainingen om zelf een ‘beter’ mens te worden. Meer in balans te zijn, te durven luisteren naar mijn intuitie en niet alleen de ratio, op te durven staan voor die zaken die ik belangrijk vind en waarvoor ik wil staan. En om ook anderen verder te kunnen helpen, want dat rechtvaardigheidsgevoel/recht voor ieder mens, dat is gebleven. Maar nu vanuit liefde, intuïtie en het hart. Want dat klopt.

Tips:
1. blijf naast je hoofd ook je hart ontwikkelen. Daar put je kracht uit als het even tegenzit, daar zijn de antwoorden te vinden op vragen die het verstand te boven gaan en daar vind je de bron van onuitputtelijke liefde. Voor jezelf en de ander.
2. vraag jezelf eens af wat je hart zou doen, als je hoofd het niet weet. Vraag om hulp. En kijk welk antwoord er komt. Het zal je nog wel eens kunnen verrassen.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *